Kans. Kans. Kans. Kans. Kans. En nog een kans voor Vrone. Doelpunt voor OSV. Het is in een notendop de samenvatting van de wedstrijd afgelopen zaterdag. Vrone kan niemand anders dan zichzelf de schuld geven van de nederlaag tegen OSV (0-1) en beleefde zo een slechte generale repetitie voor de topper tegen Kolping Boys.
Ron Vé, clubwatcher
Want Vrone speelde helemaal niet slecht. Het creëerde kansen, het was dominant. OSV had weinig in te brengen. Misschien ging bijna alles wel goed. Behalve één ding: kansen benutten. De ene week zit het mee, de andere week tegen
Tegen koploper DZS was Vrone genadeloos effectief. Vijf kansen, vijf goals. Met name Dennis Konijn was die wedstrijd gigantisch in vorm. Hij scoorde maar liefst vier keer. Dat had hij tegen hekkensluiter OSV ook kunnen, misschien wel moeten doen. Zeker vier keer kwam Konijn oog in oog met de keeper van OSV, maar alle keren leverden geen treffer op.
Oké, de wedstrijd tegen DZS werd op kunstgras afgelegd. Tegen OSV speelde Vrone op het hobbelige veld op de Vork. De bal op tijd controleren en beheerst afronden was lastig. De bal stuiterde te pas en te onpas op. Een beetje mazzel is dan nodig. Mazzel had Vrone allerminst.
OSV kreeg één kansje. Een voorzet belandde tussen centrale verdediger Wilco Keesom en keeper Luke Roeland in. Beide Vronianen grepen mis, de aanvaller van OSV tikte de bal in het doel. Maar er was tijd genoeg om die schade in te halen.
Vrone raakte dan ook niet in paniek. Het combineerde, ondanks het veld, best leuk met elkaar. Na rust kreeg OSV ook nog een rode kaart. Met een man meer moest Vrone toch over die ploeg heen kunnen walsen. Kansen stapelde zich weer op, maar een doelpunt kwam maar niet. Tot zo’n vijf minuten voor tijd leek het gevoel bij Vrone: dit komt wel goed. Maar het kwam niet goed. De tijd tikte voorbij. Toen Wout Adams vlak voor tijd nog een uitgelezen kans miste, sijpelde het vertrouwen in een goede afloop helemaal weg. De stand bleef 0-1.
Zo beleefde Vrone een slechte generale repetitie voor de topper tegen Kolping Boys zaterdag om 16:30 op de Vork. Dat is zo’n wedstrijd op zich. Hard tegen hard. Zal Vrone geleerd hebben van de vorige edities? Kolping Boys, echt een kunstgrasploeg, zal zich op het veld van Vrone niet thuis voelen. Maar het is een slimme ploeg. Zij hebben spelers die anderen uit de tent kunnen lokken, spelers die de scheidsrechter kunnen bespelen. Maar Vrone kan werken. Heel hard werken en daardoor de tegenstander overrompelen. Vrone moet vooral met zichzelf bezig zijn.
Het is niet alleen een interessante wedstrijd omdat het simpelweg Vrone – Kolping Boys is, maar gezien de stand ook nog eens van groot belang. Het is namelijk een zespuntenwedstrijd. Beide ploegen staan gelijk in verliespunten. Het is dus erop of eronder.
Wil Vrone de laatste de laatste vier wedstrijden nog om iets spelen, heeft het niets aan een gelijkspel. Bij een nederlaag zou het onderin nog spannend kunnen worden, bij een overwinning zou het zomaar nog kans maken op meer. Op per ongeluk een plek in de nacompetitie. We gaan het zien.
