Na een uiterst matige Zuurkoolcup piekt Vrone op het juiste moment. De ploeg van Marco Webeling lijkt klaar voor de eerste competitiewedstrijd aankomende zaterdag tegen het gepromoveerde Opperdoes.
Het begon allemaal in Oudkarspel. Bij de mannen van Marco Webeling heerste niet het gevoel enige kans te maken voor de titel, maar op deze wijze nederlaag op nederlaag te incasseren is ronduit pijnlijk. Waar Vrone begon met een nipte nederlaag tegen LSVV, bleken zowel eerste klasser BOL als vijfdeklasser! DTS te sterk. Van Bol werd met 8-0 verloren. Kanslozer bestaat niet. Maar misschien nog wel pijnlijker was de 3-1 nederlaag tegen DTS. Vrone stond gedesillusioneerd vlak na de 3-0 van DTS naar elkaar te kijken. Wat gebeurde hier? Precies, Vrone werd keihard laatste.
Wat is er dan met de selectie van Vrone gebeurd deze zomer? Zijn er sterkhouders naar de zandbak vertrokken? Welke lucratieve contracten lagen bij de concurrentie klaar? Al snel werd eind vorig seizoen bekend dat Tim Heiblom en Kevin Kieft zich hadden laten verleiden tot een wurgcontract bij BOL. De twee vaste waarden van Vrone zullen gemist worden. De vraag zal zich laten beantwoorden of ze bij BOL net zo geliefd worden.
Is Vrone er dan zwakker op geworden? Zo lijkt het niet meteen. Twee sterkhouders vertrokken, maar er zijn ook twee ervaren krachten voor teruggekomen. Het gaat om oude bekende Maarten Kraak, die Vrone verliet voor een avontuur in Bergen. Zijn carrière buiten het dorp eindigde uiteindelijk bij LSVV, waar hij na een conflict met zijn trainer eieren voor zijn geld koos en terug bij zijn oude club kwam. Naast Maarten heeft ook Timo Blind zich aan de mannen van Vrone geconformeerd. Hij komt van Reiger Boys, na jarenlang de aanvoerdersband te hebben gedragen. De binding met teammanager Ron Oudeman (ex-leidinggevende) en teamgenoot Romenco van Eikenhorst (collega) en het verloren plezier bij Reiger Boys brachten hem uiteindelijk naar Vrone. Een fijne overstap voor de ploeg van Marco Webeling, bleek al snel.
Met de verse krachten en de oude garde ging Vrone het bekertoernooi in. Sint Boys was de eerste horde. Op papier een simpele. In het verleden won Vrone op bezoek in Sint-Maarten 16-1. De lat lag dus hoog. Maar opnieuw was het teleurstellend. Een magere 1-3 overwinning. Er was één positief puntje te benoemen. Het was de invalbeurt van Ivar Roos. De jongeling maakte een frisse, stoïcijnse indruk. Zo’n jongen die het spelletje gewoon leuk vindt. Maar dat was dan ook het enige lichtpuntje. Ach, over een week heeft niemand het er meer over, moeten ze gedacht hebben. En zo is het. Zo’n wedstrijd was het ook: op een anoniem bijveld in een troosteloos dorp op donderdagavond. Weinig mensen hadden weet van dit affiche. Gelukkig maar.
De eerste thuiswedstrijd op het in aanbouw liggende Vrone-complex was een stuk aantrekkelijker duel. Op het hagelnieuwe kunstgrasveld won Vrone met 4-2 van Koedijk. De oude onderlinge haat en nijd met die club is er niet meer. Geen vuurwerk meer, maar toch publiek langs de kant. Ondanks dat ze ook konden kiezen voor de wielerronde. Het publiek kreeg een moeizame overwinning van Vrone te zien. Ja, het kwam prima op 2-0 voorsprong, maar liet zich vervolgens verrassen door Koedijk. Koedijk kwam terug tot 2-2. Maar uiteindelijk ging Vrone er toch met de verdiende winst vandoor.
Met een prima doordeweekse oefenpot tegen Alkmaarsche Boys (3-4) trad Vrone aan tegen Hollandia T. Het was erop of eronder. Vrone moest winnen om door te bekeren. Hollandia T won respectievelijk 4-0 en 5-0 van Koedijk en Sint Boys. Zo kan het dus ook. Scoren en niks weggeven. Maar Vrone kon dat ook, liet de ploeg zien. Een puike partij aan de kant van Vrone. Hollandia T werd vakkundig opzijgezet: 3-0. En het meest positieve was de vechtlust van de ploeg om de nul te houden. Om die overwinning over de streep te trekken.
Afgelopen dinsdag oefende Vrone opnieuw. Dit omdat de lampen op het Vrone-complex nog altijd niet werken. Oefenen dus om het donkere complex te vermijden. Deze keer was het Meervogels die eraan geloofde. Het bleek een mix van het tweede elftal en de wissels van Meervogels 1. Erbarmelijk niveau, dus Vrone kon werken aan het zelfvertrouwen. Dat deed het ook: 0-6.
Dat brengt Vrone vol vertrouwen in aanloop naar de eerste competitiewedstrijd. Opperdoes moet gewonnen worden. Het mag Vrone niet gebeuren dat deze eerste competitiewedstrijd al punten verspeelt.
Via betrouwbare bronnen heeft Vrone een duidelijke doelstelling. Dat is 45 punten halen. Het kan, het is mogelijk. Maar daar horen geen slippertjes bij zoals vorig seizoen wel regelmatig gebeurde. SVW’27 is een ploeg die bovenin mee zal draaien, net als Blauw Wit. En zo zijn er nog een aantal clubs die, mits een goede dag, zomaar mee kunnen doen om de titel. Marken lijkt de favoriet met veel nieuwe namen die betaald worden.
Een schande voor het amateurvoetbal dat spelers op dat niveau betaald worden. Zeker door een dorpsclub als Marken. Voor hoeveel piek ben je bereid drie keer in de week over de Zeedijk richting het schiereiland te rijden? De derde helft zal gezellig worden.
Sint Boys – Vrone 1-3. Doelpunten: Dennis Konijn, Edin de Jong, Jordi Best.
Vrone – Koedijk 4-2. Doelpunten: Stijn Bugter, Wout Adams, Sven Bruins, Guus Oudeman.
Vrone – Hollandia T 3-0. Doelpunten: Dennis Konijn, Guus Oudeman, Jessie Zwaan.