Vrone kan de rest van het seizoen vrijuit voetballen. Het speelt nergens meer voor. De laatste kans om nacompetitie voor promotie te bereiken werd zaterdag verspeeld. Marken, dat al nergens meer voor speelde, was in alles beter: 3-1.
Ron Vé, clubwatcher
Het was prachtig weer, zoals altijd op Marken, lijkt wel. Het warme kunstgras lag er weer prima bij. Vrone had drie punten nodig. En met het vertrouwen zat het wel goed. Alle voorgaande ontmoetingen werden ruim gewonnen. Daar zou deze keer ook wel even bij komen, was het gevoel.
Maar Vrone kwam van een koude kermis thuis. Binnen een minuut keek Vrone tegen een achterstand aan. Een valse start dus. Maar de wedstrijd duurde nog lang. Niet lang daarna gaf Vrone een tik terug. Jordi Best legde de bal terug op Wout Adams die in een keer schoot. De keeper liet los waarna de slim doorgelopen Tim Heiblom de gelijkmaker binnenschoot: 1-1.
Vervolgens ontpopte zich een tactisch schaakspel waarbij Marken totale grip op de wedstrijd kreeg. Grote kansen kregen beide ploegen niet meer in de eerste helft. Na rust moest Vrone uit een ander vaatje tappen, zover was duidelijk. Bij Vrone lag de druk. Die ploeg moest winnen. Marken hoefde niets; een overwinning zou voor die ploeg niet meer dan leuk zijn.
Maar ook in de tweede helft heerste Marken. Vrone probeerde druk te krijgen op de opbouw van Marken, maar geen seconde lukte dat. Altijd stond een speler vogelvrij op het middenveld. Marken bouwde met drie verdedigers op, stuurde een verdediger door naar het middenveld. Tegelijk zakte om en om aanvallers terug naar het middenveld, waardoor altijd, maar dan ook altijd een speler met een wit shirt vrij stond. Na hertelling bleek Marken toch echt met elf man te spelen, al kreeg Vrone sterk de indruk met een man minder te spelen. Het toonde de onmacht van de groenzwarten.
Toch duurde het lang voordat Marken de wedstrijd echt naar zich toetrok. Pas tien minuten voor tijd werd de 2-1 gemaakt en kort voor het eindsignaal ook de 3-1. Het seizoen is daarmee klaar. Tenzij er hele rare dingen gebeuren. Die kans is nihil. Daarmee is het seizoen van Vrone ten einde. Nog twee ‘oefenpotjes’ om het af te leren. De blikken kunnen op volgend seizoen.
Wisselvallig. Dat is het woord dat het seizoen van Vrone het best omschrijft. Denk aan wedstrijden tegen TOB waar Vrone twee keer door de ondergrens zakte. Of denk aan de thuiswedstrijd tegen OSV waar Vrone legio kansen verprutste en daardoor verloor. Dat zijn toch negen punten die Vrone echt had moeten pakken. Kijkend naar de ranglijst, had Vrone met die punten nog gestreden om het kampioenschap. En dan heb ik het nog niet eens over de gelijke spelen tegen Westzaan en Wherevogels.
Maar de knappe overwinningen mogen ook benoemd worden. Denk aan de 3-5 winst tegen koploper DZS of 2-3 winst van Kolping Boys. Alles bij elkaar genomen staat Vrone misschien wel op de plek dat het verdiend. De middenmoot voor een middelmatig elftal die het af en toe heel aardig en af en toe minder doet.
Maar er zijn verzachtende omstandigheden. Vrone speelde het hele seizoen op De Vork. Dan is het knap dat de ploeg zich zo staande hield. Iedere week weer die tien kilometer extra heen en tien kilometer extra terug. Vrone was een ploeg die een jaar lang niet thuis speelde. En nee, de velden waren niet beter dan het oude B-veld aan het einde van het seizoen. Zaterdag is de laatste wedstrijd bij De Vork. Nog één keer. Want de werkzaamheden bij Vrone gaan hard. Het kunstgras ligt er al, delen van de fundering van het kantinegebouw ligt er al. Volgend seizoen wordt dat eindelijk weer de thuisbasis van Vrone.
Aangezien het seizoen van Vrone ten einde is, kunnen de ogen naar andere velden. Bijvoorbeeld naar een veld waar de spelers geelzwarte shirts dragen, waar het seizoen totaal anders loopt dan gehoopt. Trainer Willem Zeijlmans nam dit seizoen het roer over bij Meervogels’31 in de derde klasse. De doelstelling was duidelijk: promoveren. En lang leek de club te strijden om het kampioenschap samen met Schagen United, maar een blik op de ranglijst ziet een enorme terugslag van de ploeg van Zeijlmans. Waar de oefenmeester Vrone vorig seizoen na de winterstop juist beter liet presteren, donderde het kaartenhuis van Meervogels juist na de winter in elkaar. Periode 1 werd Meervogels tweede, vlak achter Schagen United. In de tweede periode staat de ploeg maar liefst zevende. De laatste vier wedstrijden werd niet meer gewonnen.
Meervogels heeft nog twee wedstrijden om de vierde plaats te behouden, wat een plek in de nacompetitie oplevert. Zondag kan dat zekerheid worden. En dan gaan wij dat avontuur uiteraard op de voet volgen.
Zaterdag 16 mei: Vrone – EVC
Na afloop pizza’s van Ragazzi della pizza