PSV werd afgelopen weekend de vroegste kampioen van Nederland ooit, maar die ploeg zorgde niet als enige voor een kampioensfeestje. In Sint Pancras werd ZV Vrone vrijdagavond kampioen van de topklasse door met 4-2 overtuigend van IJsselmeervogels te winnen.
Ron Vé, clubwatcher
Na afloop waren de spelers onder de indruk. Niet van hun eigen spel, maar van het publiek dat zich in grote getalen in de sporthal de Oostwal had verzameld. Er was gedurende de wedstrijd geen centimeter ruimte over op de bankjes en andere supporters keken staand toe hoe Vrone de titel veilig stelde. Toevallig was het ook kermis. Dat was ongetwijfeld sfeer verhogend.
De supporters, enkele waren al flink aangeschoten, konden al snel juichen. Dennis Konijn pakte de bal af en schoot kiezelhard binnen: 1-0. De eerste spanning was eraf. Vrone had een puntje nodig. Officieus was het zelfs al kampioen, maar vrijdag het kampioenschap officieel vieren tijdens de kermis was toch wel een ideaal scenario.
Dat ideale scenario zorgde voor een luxe positie voor trainer Jos Verduin. Waar hij andere wedstrijden wel eens over een krappe selectie beschikte, had hij nu ineens zes frisse wisselspelers om in te brengen. Het was hem in al die jaren nooit overkomen. Hij was zelfs gedurende de wedstrijd totaal kwijt wie wanneer gewisseld diende te worden. Ach, niemand nam het hem kwalijk.
De wedstrijd leek al snel beslist. Nog voor rust scoorde Vrone nog twee keer via Maarten Kraak en nog eens Dennis Konijn. Een 3-0 ruststand kon toch niet meer misgaan? Toch deed IJsselmeervogels, toch ook geen koekenbakkers, iets terug. Een knetterhard schot vloog direct in de kruising: 3-1.
Niet veel later gingen de bezoekers over in een tactiek dat zijn oorsprong op het ‘pleintje’ kent. De plek waar de echte rasvoetballers ontstaan. Waar de term ‘vliegende keeper’ heel normaal is. IJsselmeervogels wisselde de keeper voor een speler met een hesje aan. Met vijf man speelde ze op de helft van Vrone en dwong de aanstaande kampioen ver terug.
Lang hield Vrone het doel schoon, maar zo’n vijf minuten voor tijd voerde IJsselmeervogels de druk verder op met een treffer: 3-2. Het werd billenknijpen voor het publiek en de staf van Vrone. IJsselmeervogels kreeg geel, wat Vrone wat ademruimte gaf. In de laatste seconden van de wedstrijd kreeg Vrone nog en vrije trap. Ties Glas schoot deze hard tegen de touwen. Wedstrijd beslist, Vrone kampioen. De scheidsrechter blies op zijn fluit en de veldbestorming begon. Kinderen wilde met spelers op de foto. De kampioensschaal werd uitgereikt onder luid gejuich. Het feest kon nu echt beginnen.
Maar. Er is één maar. Kampioenschap van de topklasse is mooi, maar het levert geen directe promotie op. Vrone zal nog voor promotie moeten strijden tegen de andere kampioenen van de andere twee topklassen. Wordt dus vervolgd.