Weet u nog de kleine man die het Nederlands Elftal tegen Brazilië op het WK in 2010 op 1-2 voorsprong kopte? Wie klein is, hoeft nog geen slechte kopper te zijn. Vrone heeft haar eigen Sneijdertje. Jordi Best (1m64) kopt Vrone naar de overwinning tegen Blauw Wit: 2-1.
Ron Vé, clubwatcher
En dat is horde één van de vier. Nog drie wedstrijden te gaan en wie weet, wie weet krijgt Vrone nog een lekker toetje. Want dat is het enige nog waar Vrone zich druk over hoeft te maken. De ploeg is namelijk officieel veilig, al waren de meeste mensen rondom het team er al niet meer mee bezig. Het is nu vooral rekenen, hopen, kijken wat andere ploegen doen. Want er zijn scenario’s waarbij Vrone in de voorlaatste wedstrijd tegen EVC moet verliezen om meer kans de maken op promotie. Te ingewikkeld om zo uit te leggen, maar het komt neer op hetzelfde als wat Den Bosch overkwam in de eerste divisie. En uiteraard zal Vrone net als Den Bosch in dat geval vol voor de overwinning gaan!
Maar eerst kwam Blauw Wit op bezoek. Altijd een aardige ploeg, met hier en daar best wat kwaliteit. Vrone begon net als een week eerder tegen Kolping opnieuw moeizaam. Oké, toegeven: het veld is dramatisch. Hard, droog en hobbelig; een heerlijke combinatie voor kelderklassevoetbal. Beide ploegen hadden er zichtbaar moeite mee.
Een aantal keer wist Vrone Dennis Konijn in stelling te brengen, maar liep de topscorer van zijn club tegen een fenomeen aan waar hij geen goede verstandhouding mee heeft: de grensrechter. Twee keer scoorde hij, maar werd twee keer teruggefloten wegens buitenspel. De stand bleef 0-0.
Vrone kwam wel op voorsprong nadat de bal klemvast werd gepakt in het strafschopgebied. Niet door de keeper, maar door een verdediger van Blauw Wit. Het gebeurde ongelukkig in een val waardoor hij met zijn hand de bal vastpakte. De gegeven penalty werd verzilverd door Wout Adams: 1-0.
Met deze stand de rust halen, leek lang het plan. Maar de verleiding van de aanval is zo groot. Een paar seconden voor rust counterde Blauw Wit fantastisch. Het leverde een treffer op: 1-1. Iedere Vroniaan sloeg zichzelf voor zijn kop. Waarom de aanval opzoeken?
Maar er was genoeg vertrouwen in een goede afloop van de tweede helft. Vrone leek fitter en met de wind in de rug kon Vrone de defensie van Blauw Wit blijven verrassen. De grootste kans van de tweede helft kwam op naam van Kevin Kieft. Hij kreeg de bal plots in zijn voeten van de keeper van Blauw Wit, waardoor Kieft de ideale gelegenheid had om Vrone weer op voorsprong te schieten. Maar te veel tijd, kan ook leiden tot overthinking. Ik denk dat Kieft daar last van had. Langs de keeper, meteen schieten, stiften? Alles was beter dan wat hij nu deed: naast schieten. Maar het is hem vergeven.
Later ontstond er ineens tumult. Zo’n heerlijk opstootje van boze spelers die elkaar een duwtje geven. Het is smullen geblazen voor het publiek. Als zelfs de keeper van Blauw Wit een afstand van zo’n vijftig meter aflegt om zich ermee te bemoeien, weet je dat het menens is. De aanvoerder van Blauw Wit was boos, want er zou geslagen zijn. De overige spelers hadden enkel een flinke duw gezien. Tsja, dan kom je in een semantische discussie; wanneer wordt een duw een slag of andersom. Toen de rust wederkeerde, gingen de blikken ineens naar de grensrechter van Blauw Wit. Die stond al een minuut of vijf kaasrecht met zijn vlag omhoog te wachten tot de scheidsrechter hem serieus zou nemen. Zodat hij uit kon leggen wat hij had gezien. Helaas was zijn kruit al verschoten na twee discutabele vlagsignalen. De scheidsrechter liet hem staan en loste het prima op. Iedereen die zich ermee had bemoeit kreeg een duidelijke vermaning. Niet meer doen dus. Iedereen luisterde.
Het moment van de wedstrijd kwam dichterbij. Zo’n vijf minuten voor de officiële speeltijd afliep duwde Vrone de Blauw Witters terug. Na een mooie combinatie – toch knap op dit veld – kwam de bal voor de linker van Skip Janssen. Janssen gaf de bal voor waar Jordi Best al klaarstond. Gebrand om te scoren met zijn voeten, zoals hij normaal doet. Maar de bal kwam hoog, Best schakelde meteen en stuurde de bal gericht met zijn hoofd naar de tweede paal. Hij keek de bal na en zag hoe die al stuiterend aan de binnenkant van de paal in het doel belandde: 2-1. Wat een feest.
Daarna tegenhouden. Niks meer doorlaten, net als een week eerder tegen Kolping Boys. Opnieuw succesvol, want de stand bleef 2-1. Knap resultaat en tevens zeer belangrijk. Want oh, oh, oh wat kan het zomaar nog een leuk seizoen worden.
Luke Roeland; Mathijs de Boer, Andrew Hand (Romenco van Eikenhorst), Lars Wiedijk, Stijn Bugter (Luuk Groefsema); Sven Bruins (Mees Peetoom), Wout Adams, Skip Janssen; Dennis Konijn, Tim Heiblom (Jordi Best), Kevin Kieft (Jessie Zwaan).
