In een emotionele rollercoaster bleek Vrone ongelooflijk weerbaar. De ploeg van Marco Webeling overklaste DZS op tactisch vlak. Het leverde een mooie pot op, dat in het voordeel van Vrone eindigde: 3-5.
Ron Vé, clubwatcher
Vrone kwam voor, DZS maakte gelijk. Vrone kwam weer voor, DZS opnieuw gelijk. En dit deed zich zelfs nog een derde keer voor. Klap, op klap, op klap kreeg Vrone te verwerken, maar het krabbelde op en ging voor de volle buit met Dennis Konijn als absolute koning op het veld. Koning Konijn scoorde vier doelpunten. Daar waren De Zilveren Schapen (DZS) niet tegen opgewassen.
Vrone is de ideale underdog. Het voelt zich heerlijk in die rol. Laat die koploper maar het spel maken. Zoek het maar uit met die bal. Kijk maar hoe ver je komt. Dat is een vrije vertaling van de tactiek van de Groenzwarten. Inzakken, afwachten en counteren. De bal veroveren en in een rap tempo naar voren. Gebruik maken van de snelheid van de spitsen en de ruimte achter de verdediging van DZS. Het werkte als een tierelier.
Voor rust werd Vrone nog in het zadel geholpen. De aanvoerder van DZS Bart Goes speelde de bal nietsvermoedend terug naar zijn centrale verdedigers. De bal kwam precies tussen de twee CV’s in, waar niet geheel toevallig Dennis Konijn liep. De terugspeelpass kwam perfect in de loop bij Konijn terecht. Hij sprintte naar het doel en faalde niet: 0-1.
Die stand bleef tot aan de rust nadat keeper Luke Roeland zijn doel vakkundig schoon hield. Na rust ging het hard. Guus Oudeman – u weet wel, die ene speler die voorgaande seizoenen op dreef was – zat voor het eerst weer bij de selectie na een halfjaar in Australië te hebben vertoefd. Hij ging even naar het toilet. Toen hij terugkwam stond het 2-2. En nee, hij moest gewoon plassen.
Het ging als volgt. Er gaat geen wedstrijd voorbij waarin Vrone geen tegendoelpunt krijgt uit een spelhervatting. Ook tegen DZS overkwam het de ploeg weer. Een hoekschop werd binnengekopt: 1-1. Gelukkig was daar weer Dennis Konijn om zijn ploeg opnieuw op voorsprong te zetten. Een vrije trap vanaf de linkerkant werd á la Teun Koopmeiners en Wout Weghorst op het WK genomen. Aanvoerder Wout Adams had oogcontact met Konijn, speelde de bal langs de muur, waarna de topscorer de bal aantikte en zijn tweede van de middag maakte.
Maar die voorsprong duurde niet lang. Linksback Mathijs de Boer was zijn directe tegenstander heel even uit het oog verloren en werd binnendoor verrast. Hij probeerde uit alle macht nog bij de bal te komen, wat zorgde dat hij over de benen zijn tegenstander struikelde. De scheidsrechter floot voor een strafschop: 2-2. En daar kwam Guus Oudeman aangelopen, opgelucht en dus verbaasd over de tussenstand. Hij begon aan zijn warming up voor zijn rentree.
Gelukkig voor Vrone was de pijp nog niet leeg bij Koning Konijn. En het gevoel in de benen bij middenvelder Sven Bruins was ook niet verdwenen. Terwijl Bruins de bal op het middenveld aannam en om zich heen keek voor een vervolg, was Konijn al sprintend onderweg. Bruins zag het en chipte de bal over de laatste linie van DZS heen. Konijn pikte op, kopte de bal naar voren en schoot even later de bal kruislinks langs de keeper: 3-2. Een storm van gejuich volgde.
Was dit dan genoeg voor een overwinning? Nee, bleek niet veel later. Een vrije trap vanaf de zijkant werd strak voorgegeven. De bal belandde op de binnenkant van de paal en bleef hangen op de doellijn. Een DZS-aanvaller was het scherpst en tikte de bal binnen. Weer een klap in het gezicht van Vrone. De derde mentale dreun, maar DZS kreeg Vrone niet knock-out.
Want daar was weer de man van de wedstrijd. Opnieuw kreeg hij een opwelling, een technische uitspatting. Het werd zijn mooiste van de dag. Hij ontving de bal aan de zijkant van Skip Janssen. Dribbel, dribbel naar de rechtsback toe. De back werd ondersteund door een middenvelder. Koning Konijn tikte de bal tussen deze twee spelers heen, versnelde en haalde verwoestend uit. De bal vloog strak in het net achter de DZS-doelman. Is een vierde voorsprong dan wel genoeg? Het was nog zo’n tien minuten spelen. Alle ballen wegtrappen, werd het devies. Alles voor die volle buit.
Dat lukte, gelukkig. Invallers Guus Oudeman en Mauro Paul de Vrijer verzetten nog een hoop werk met druk zetten. Zware, maar nodige meters. En pas in de laatste seconden besliste Wout Adams de wedstrijd. Toen Dennis Konijn nog eens counterde en de bal net niet bij Guus Oudeman kreeg, pikte Adams de bal op. Hij dribbelde langs een verdediger en tikte met links de bal rustig buiten bereik van de doelman. Hij vierde de overwinning met het hele team en de meegereisde supporters.
Een onverwachte driepunter dus voor de mannen van Marco Webeling. Is Vrone dan al veilig? Nee. Nog steeds niet. Maar de kans op degradatie wordt wel met de week kleiner. Sterker, de kans op promotie wordt juist weer wat groter. Dan moet Vrone het laatste gedeelte van het seizoen wel overperformen. Maar alles is mogelijk. Eerst genieten van twee weken rust. Daarna komt OSV op bezoek. Een niet te onderschatten ploeg. Een totaal ander elftal dan bij de laatste ontmoeting. Sinds dat nieuwe elftal heeft OSV pas één keer nipt verloren. We gaan het zien.
Luke Roeland; Mathijs de Boer (Luuk Groefsema), Lars Wiedijk, Jesse Tol, Stijn Bugter (Mees Peetoom); Chris Ebbelaar, Wout Adams, Sven Bruins (Skip Janssen); Dennis Konijn, Kevin Kieft (Mauro Paul de Vrijer), Jordi Best (Guus Oudeman).
